2nd
Hinn hefðbundni hollenski skyndibitastaður kallast “Snackbar”. Ég hef bara prófað þannig einu sinni.
Karl Ingi vinur minn varaði mig við því áður en ég kom að hollenskur matur væri hræðilegur. Fyrsta kvöldið sem ég var hérna fór ég út í leit að mat og lenti á stað sem heitir Mr. Ed og var svona Snackbar. Þar var gæji fyrir framan djúpsteikingarpott og bauð upp á allskonar dót, djúpsteikt. Ég prófaði eitthvað sem hét eitthvað furðulegt á hollensku, og franskar með. Þetta var ógreinileg blanda af kjöti, majonesi og osti í raspi djúpsteikt. Einnig buðu þeir upp á “ostborgara” þar sem osturinn var inní borgaranum. Ég er ekki mikill aðdáandi snakkbarsins.
Hér búa margir innflytjendur frá Surinam. Eins og tælenskur matur er ráðandi útlenski maturinn á íslandi, þá er Surinamskur matur aðal þannig hérna. Málið er samt að surinamar koma víðsvegar að úr heiminum, þeir eru kínverjar, indverjar, afrískir, innfæddir/indjánar, brasilískir og ýmislegt annað, þannig að allir svona stafir eru með eitt eða tvö skástrik. Frekar en að vera kínverskur veitingastaður þá er hann t.d. Chinees/Surinaams/Javaans.
Við fórum að frumkvæði Maracka, kærustu Maziyar meðlegjanda mins á súrinamskann stað í gærkvöldi og borðuðum Roti. Þetta er einhver svona indverskur matur, sem maður borðar með mjög þunnu brauði, soldið eins og stór pönnukaka úr tandoori ofni. Þetta var alveg helgott og kostaði 6 evrur. Það er víst hægt að fá góðann mat hér.
