30th
Gáfuleg svör við heimskulegum spurningum
Ég sat á bar áðan með bekkjarfélögum. Ég spurði indversku stelpuna “hvað kallið þið indverskann mat í indlandi”? Bæði spurði ég út af því að ég var raunverulega forvitinn að vita hvað svarið gæti verið, en líka út af því að ég hef dálæti á því að spyrja heimskulegra spurninga til að sjá viðbrögðin.
“Ég meina, hvað kallar þú þetta til að aðgreina þetta frá útlenskum mat, eins og pasta eða hamborgurum… öööh… grænmetisborgurum”?
“Við köllum þetta eftir héröðum.”
Gáfulegt svar. Ég held að ég hafi aldrei hugsað um indverskann mat sem eitthvað sem gæti haft mörg afbrigði. Ég held að ég hafi hreinlega ekki pælt í indverskum mat yfir höfuð, öðruvísi en að hann er ljúffengur.
- - -
Ég er allur að koma til í leturskrift. Ég er örvhentur, og örvhentir skrautskrifarar þykja saga til næsta bæjar. Þetta er hálf lamandi fötlun í þessu fagi. En ég er búinn að finna ýmsar leiðir til að vinna á þessum fæðingargalla, ég skrifa núna niðurávið, eins og kínverjarnir. Ég náði þeim merka áfanga í dag að skrifa heila A3 örk án þess að klúðra neinu stórvægilegu. Að sjálfsögðu tók ég mynd og sendi mömmu. Hún var mjög ánægð.
Eftir því sem ég næ meiri fótfestu í því sem við erum að gera verður námið skemmtilegara og skemmtilegara.
- - -
Hollendingar eru voða kvöldsvæfir, og þeir eru búnir að ná að smita mig. Ég hef alltaf staðið í þeirri merkingu að ég væri massív B-týpa, en hérna fer maður að geispa um ellefu með allri þjóðinni.
Ég vaknaði síðasta sunnudagsmorgun um átta og ákvað að fara á Coffee Company og fá mér morgunkaffi. Þegar ég kom þar að voru allir hipsterarnir sem vinna á kaffihúsinu á virkum dögum saman komnir fyrir utan á leiðinni í hjólreiðatúr, geðveikt hressir á sunnudagsmorgni. Ekki merkileg saga kannski en ansi lýsandi fyrir landið.
